Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 12 lipca 2012

Liczba komentarzy: 4
Błędy przedanalityczne

Autor wpisu
mgr Agnieszka Helis
mgr Agnieszka Helis

 

Każdy z etapów badania począwszy od momentu zlecenia testu przez lekarza, poprzez pobranie krwi, analizę próbki, aż po interpretację wyniku na poziomie decyzyjnym, wiąże się z możliwością popełnienia błędu. Największa ilość błędów (45-85%) występuje na etapie przedanalitycznym. Można zatem pokusić się o stwierdzenie, że jakość informacji diagnostycznej kształtuje się głównie przed wykonaniem analizy.

Aby zminimalizować prawdopodobieństwo wystąpienia błędu należy stosować się do kolejnych poziomów modelu zarządzania jakością: wiedzy, akceptowanych warunków, jakości narzędzi oraz jakości realizowanych czynności.

Co oznaczają owe tajemnicze poziomy?

Wiedza — intuicyjne działanie nie zawsze wskazywane jest jako główny czynnik decyzyjny. Nasze postępowanie diagnostyczne powinno być oparte przede wszystkim o dowody, o weryfikowalne informacje. Powinniśmy określić dopuszczalną zmianę przedanalityczną.

Akceptowane warunki — ścisłe określenie warunków pobrania, pory dnia, diety pacjenta. Na jakie odstępstwa jesteśmy w stanie się zgodzić, w jakim przypadku możemy zaakceptować zwiększone ryzyko odstępstwa od wartości prawidłowej.

Jakość narzędzi — podstawą do uzyskania prawidłowego wyniku jest staranny dobór i jakość stosowanych narzędzi diagnostycznych. Kluczowym elementem w tym przypadku jest dbałość o te narzędzia.

Jakość realizowanych czynności — postępowanie zgodnie z procedurą jest warunkiem uzyskania wiarygodnego wyniku. Każde, nawet niewielkie, odstępstwo może wywoływać istotne zmiany w uzyskanych rezultatach.

Mając podstawową...
Musisz być zalogowany, aby mieć dostęp do pełnej treści. Zaloguj się:

Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 4

  1. 1

    Mam pytanie odnoście fluorku sodu, mianowicie, po jakim czasie stabilizuje on stężenie glukozy?

    3 lata temu
  2. 2

    Fluorek sodu hamuje glikolizę po 1-2 godzinach od pobrania próbki. Jednak proces rozkładu glukozy „In vitro” w próbkach krwi pełnej może trwać maksymalnie do 4 godzin w zależności od wielu czynników, np. ilości substratów niezbędnych do tego procesu (takich jak ATP), czy liczby leukocytów. Dopiero po upływie tego czasu stężenie glukozy utrzymuje się stałym poziomie przez ok. 72 godziny.

  3. 3

    Serdecznie dziękuję za odpowiedź!
    Mam jeszcze jedno pytanie, jak zmienia się wartości stężeń sodu, potasu, wapnia oraz fosforu pobranych na skrzep jeżeli czas transportu się przedłuży?

    3 lata temu
  4. 4

    Wszystko zależy od stabilności badanego parametru w danej temperaturze i warunkach (wirowane czy nie):
    KREW PEŁNA/SUROWICA w temp. pokojowej:
    potas 1h, wzrasta stopniowo/6 tygodni;
    sód 4 dni, spada stopniowo/2 tygodnie;
    wapń całkowity 2 dni/3 tygodnie, spada; wapń zjonizowany 15 minut/3 dni;
    fosfor 1 h, wzrasta/1 dzień.

    Polecam zerknąć do „Stabilność próbek krwi, osocza i surowicy. Klasyfikacja badań laboratoryjnych. KIDL, Warszawa 2006.

    3 lata temu profil
  5. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry