Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 06 października 2010

Liczba komentarzy: 3
Parę słów o „elitarnej” Biotechnologii i dwóch kierunkach

Autor wpisu

Ostatnio zauważa się trend studiowania dwóch kierunków. Z czego to wynika? Owszem, dwa różne lub pokrewne zawody zwiększają konkurencyjność takiej osoby na rynku pracy, ale czy czasem nie wynika to po prostu z… nudy?

Czasami najlepszym rozwiązaniem by zmusić się do wysiłku jest ograniczyć wolny czas. Im więcej czasu mamy na wykonanie jakiegoś zadania, tym więcej czasu nam ono zajmuje. Mając dwa dni w tygodniu wolnego byłam w stanie spędzić cały dzień w piżamie.

Jest to dobry sposób na pogłębianie wiedzy. Najłatwiej ją rozwinąć uczestnicząc w kursach i ucząc się wykonywać analizy, które mogą przydać się w miejscu przyszłej pracy. A skoro i tak oznacza to uczestniczenie w wielu dodatkowych kursach to czemu wykonany wysiłek nie miałyby zostać uhonorowany kolejnym dyplomem? Nie jestem zwolenniczką hasła „jeśli ktoś zna się na wszystkim to nie zna się na niczym”, jak określa się ludzi na dwóch – trzech kierunkach. Przynajmniej można odróżnić po CV osobnika ambitnego od leniwego, w końcu nie zamieszcza się w nim pełnej listy ponadprogramowych kursów, a przez studia można przebrnąć z dobrą średnią wyrabiając absolutne minimum.

Myślałam, że połączenie dwóch kierunków będzie trudne. W końcu to dwa razy więcej pracy, dwa razy więcej zajęć, egzaminów – nawet jak część zostanie mi przepisana. Nie sądziłam jednak, że przy braku życia towarzyskiego miałabym czas na trzeci kierunek.

Studenci biotechnologii na Uniwersytecie Jagiellońskim są rozpieszczani. Na Ochronie Środowiska mogłabym pomarzyć o dwóch dniach bez obowiązkowych zajęć na 1 roku. Rozumiem ideę samokształcenia, od pierwszego roku uczestniczyłam w dodatkowych kursach, ale dwa dni? Na studiach dziennych? To ponad pół tygodnia luzu!

Studenci Biotechnologii na UJ są mniej zajęci od studentów UR
Trudno traktować poważnie ten kierunek – a nie jako dodatkowy – jak na pierwszym roku można liczyć nie tylko na drugi czy trzeci ale i piąty termin! Trudno wtedy przywyknąć do myśli, że to nie jest szkoła średnia, że studia nie są obowiązkowe. Bardzo się cieszę, że znajomym udało się przejść na kolejny rok, ale… 5 terminów? Skoro i tak są to niech będą oficjalne, studenci rozłożą egzaminy na cały rok a indeks nie będzie miał ani jednej skazy, bo dotychczas przy ponad 20 egzaminach i zaliczeniach na dwóch kierunkach noga może się czasem powinąć.

Studia nie polegają na prowadzeniu za rączkę, zwłaszcza takie, które podobno są „elitarne” i nie znajdzie się na nich osób, które ledwie zdały maturę.

Pierwszy rok polega na przesianiu tych, którzy się do danego zawodu nie nadają albo nie mają wystarczająco silnej woli by pokonać problemy z danym przedmiotem. Bardzo podoba mi się sposób w jaki rekrutację przeprowadza Biologia. Przyjmują 250 osób, zostaje z nich połowa, czasem mniej. To dodatkowe pieniądze dla wydziału ale i możliwość przyjęcia dobrych, ba świetnych studentów, którzy niekoniecznie poradzili sobie z maturą na 90%, a nie mają żadnych problemów z zaliczeniem sześciu kursów.

W zeszłym roku na liście studentów przy czyimś nazwisku znalazłam informację  „nieprzyjęty z powodu zbyt małej liczby punktów”, nie z braku miejsc. Jak to ma się do rzeczywistości? Może powinno się zadzwonić do tej osoby, przyjąć na biotechnologię i sprawdzić czy naprawdę punkty z matury mają związek z umiejętnością studiowania.

Na razie mam za sobą pierwszy rok, więc trudno mi określić czy program pierwszego roku wynika z chęci zachowania jak największej ilości studentów skoro przyjmują ich tak mało czy ogólnie trafne jest krążące powiedzenie o Biotechnologii Uj, że trudno jest się dostać a jeszcze trudniej wylecieć.

Dlatego pomysł Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego o ograniczeniu możliwości bezpłatnego studiowania na więcej niż jednym kierunku na uczelniach publicznych bardzo mnie niepokoi. Powinno się promować rozwój studentów czujących niedosyt wiedzy. Ja byłabym bardzo nieszczęśliwa musząc zrezygnować z któryś studiów. Może patrzę na naukę już z perspektywy paru lat doświadczenia i to co mi wydaje się banalne i oczywiste dla innych nie jest, ale studiowania można się nauczyć.

Czytając artykuły odnośnie opinii o dwukierunkowcach natrafiłam na poniższe argumenty:

„Blokuje miejsce innym, często z biedniejszych rodzin (bo nie stać było rodziców na opłacanie korepetycji z języków, przedmiotów). Uważam, że takie „wypychanie” jest niesprawiedliwe
społecznie.. (…) ktoś inny musiał zapłacić, żeby studiować, bo na studiach dziennych zabrakło dla niego miejsca.”

Hm, jeśli ktoś napisał maturę na mniej niż 40 % nie czuję się winna. W ogóle nie czuję się winna. Ba, nie zauważyłam nawet żeby był problem z dostaniem się na jakieś studia dzienne. To jakbym miała za złe koleżance, że po ciężkiej pracy dostała się na moje wymarzone studia a ja nie. A do osiągnięcia ładnych wyników z matury nie trzeba korepetycji. Z zaobserwowanych doświadczeń na tym polu wynika, że osobie leniwej i tak nie pomogą a trochę leniwą korepetycje zmuszają do uczenia się na zasadzie „bo za to się zapłaciło”.

Po co te zmiany? Najwyraźniej pani minister bierze się za kształcenie dresów. W końcu trzeba wyrównać szanse, odebrać tym lepszym drugi kierunek, na który uczciwie się dostali i na którym uczciwie pracują, po to by ci słabsi (niekoniecznie biedniejsi) też mogli się pochwalić papierkiem z tej samej uczelni. Wniosek został przyjęty przez Radę Ministrów, co mnie bardzo martwi.

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 3

  1. 1

    Na nudnę znacznie lepsze od drugiego kierunku są seriale:)))

  2. 2

    Trend studiowania dwóch kierunków utrzymuje się już od 2-3 lat. Kiedyś na studia szli tylko najlepsi. W tej chwili studiować może każdy. Znam wiele osób, którzy studia traktują jak przedłużenie czasu na beztroskie życie. Oczywiście część osób studiuje kolejny kierunek z nadzieją na lepsze możliwości rozwoju zawodowego w przyszłości, ale dziesiątki kursów oraz tytułów często odstraszają potencjalnych pracodawców. W Polsce wciąż przybywa magistrów. Kto będzie wykonywał pewne podstawowe czynności manualne? Moim zdaniem bycie magistrem nie wystarcza. W pewnym momencie będzie tylu magistrów, że i tak będą oni zmuszeni wykonywać pracę techników. W tej chwili bardziej potrzebni są specjaliści..

  3. 3

    Decyzja minister z jednej stony godzi w interesy studentów ambitnych i zdolnych, którzy bez problemu są w stanie zdobyć tytuł magistra studiując jednocześnie na 2 czy 3 kierunkach. Z drugiej jednak strony prawdą jest, że magistrów mamy niemal na pęczki, choć tak na marginesie nie każdy zasłużył i nie każdy powinien uzyskać ten tytuł. Być może ograniczenie dostępu do uczelni publicznych wpłynie pozytywnie na jakość kształcenia. Zgodnie z cytowanym na portalu raportem NIK , dotyczącym szkolnictwa wyższego, na jednego profesora przypada zbyt wielu studentów, co nie pozostaje bez wpływu na jakość przekazu. Może wprowadzenie opłaty za drugi kierunek skłoni niektórych studentów do podejmowania bardziej świadomych decyzji, ba nawet do bardziej świadomego studiowania, bo przecież powszechnie wiadomo, że ludzie docenieją w większym stopniu to, za co zmuszeni są zapłacić. Problem jest wieloaspektowy, dlatego też dość trudno jednoznacznie określić, co byłoby lepszym rozwiązniem. Nieodwołalnie należy przeprowadzić wnikliwy bilans zysków i strat.

  4. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry