Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 02 grudnia 2011

Liczba komentarzy: 0
Niekodujące RNA do zadań specjalnych

Większość transkryptów RNA nie koduje białek, a jednak stanowią one nieodłączną część genomu. Obecnie do największych wyzwań nauk biomedycznych należy przypisanie niekodującym RNA konkretnej roli. Badania prowadzone nad ataksją móżdżkowo-rdzeniową ujawniają, że te transkrypty mogą być kluczowe dla rozwoju i funkcjonowaniu mózgu.

Ataksja móżdżkowo-rdzeniowa typu 7 (SCA, z ang. spinocerebellar ataxia type 7) to jedna z wielu odmian tego neurodegeneracyjnego schorzenia o podłożu genetycznym. Choroba charakteryzuje się atrofią, czyli zanikiem, móżdżku i postępującą utratą koordynacji ruchowej oraz — w przypadku SCA typu 7 — degeneracją siatkówki, prowadzącą do ślepoty. Wiele ataksji SCA jest klasyfikowanych jako choroby poliglutaminowe (z grupy chorób ekspansji trinukleotydowych), nazywane też CAG TRiplet Repeat Disorders. Występują, gdy gen białka związanego z chorobą zawiera za dużo powtórzeń nukleotydów kodujących glutaminę.

Badania prowadzone przez zespół Alberta La Spady z University of California w San Diego, które opublikowano  na łamach czasopisma Neuron, pokazują, jak wiele jest obszarów, dotyczących regulacji ekspresji genów w mózgu, wymagających dogłębnego poznania. Wszystko wskazuje na to, że niekodujące transkrypty harmonizują regulację transkrypcji. Jeśli udałoby się nam odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób, bylibyśmy o krok bliżej od zrozumienia, jak działa ten precyzyjny mechanizm biochemiczny.

La Spada i jego współpracownicy w 2001 roku jako pierwsi dowiedli, że degeneracja siatkówki jest efektem zaburzenia transkrypcyjnej regulacji ataksyny-7, białka związanego z SCA7. W kolejnych latach kontynuowali badania nad tą regulacją. Naukowcy znaleźli nie jeden, a dwa regulatory. Pierwszy z nich, CTCF to wysoko konserwatywne białko, zawiadujące szeregiem procesów transkrypcyjnych. Odkryto także przyległy do niego alternatywny promotor P2A i transkrybowane antysensowane niekodujące RNA, które oznaczono jako SpinoCerebellarAtaxia-AntisenseNoncodingTranscript1 lub SCAANT1.

Prace te ustaliły funkcję SCAANT1. Kiedy w mysim modelu sprawdzano, jak CTCF reguluje ekspresję ataksyny, okazało się, że CTCF promuje produkcję SCAANT1, które z kolei jest represorem promotora P2A. U myszy z delecją SCAANT1, nic nie blokuje promotora P2A. Badacze zauważyli podobny defekt antysensownego SCAANT1 w fibroblastach i białych krwinkach pacjentów z SCA7, co wskazuje na powiązanie dysfunkcji tego szlaku z procesem chorobowym.

Miejmy nadzieję, że odkrycia dokonane w trakcie badań nad SCA7 pomogą wyjaśnić analogiczne nieprawidłowości w funkcjonowaniu niekodującego RNA w innych chorobach neurologicznych.

Martyna Franczuk

Źródła:

http://www.cell.com/neuron/retrieve/pii/S0896627311004454

http://www.pediatrics.ucsd.edu/News/Pages/NeuronLaSpada2011.aspx

http://www.medindia.net/news/Non-coding-RNA-Linked-to-Inherited-Neurological-Disorder-86737-1.htm

Ludzki mózg (móżdżek zaznaczony na różowo)

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 0

Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu, napisz coś!
  1. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry