Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 09 grudnia 2011

Liczba komentarzy: 1
Nowe leki hamują rozprzestrzenianie HCV

Około 3% ludności świata jest zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C, które jako schorzenie chroniczne może prowadzić do marskości, niewydolności i raka narządu. Wirus przyczynia się do powstania połowy przypadków pierwotnych nowotworów wątroby. Ze względu na szybkie tempo ewolucji wirusa i idącą za tym coraz większą oporność na leki, zapalenie wątroby typu C należy do najtrudniejszych w leczeniu chorób. Czy zgrany zespół leków nowej generacji, uderzających w samego wirusa, położy temu kres?

Obecnie pacjentom z zapaleniem wątroby typu C podaje się PEGylowany interferon alfa (IFNα) i rybawirynę (Rib), które wzmacniają odpowiedź układu immunologicznego, jednak należy pamiętać, że efektywność ich działania zależy w dużej mierze od genetycznego uposażenia organizmu. Wirus często nie odpowiada właściwie na terapię, a ponadto leczenie jest kosztowne i wiąże się z uciążliwymi skutkami ubocznymi, co sprawia, że pacjenci samowolnie je przerywają.

Próbując temu zaradzić, naukowcy poszukują nowych klas leków, działających w inny sposób niż interferon, czy rybawiryna, to jest ingerujących bezpośrednio w cykl życiowy wirusa. Za cel stawiają sobie znalezienie jak najwięcej różnorodnie, a jednocześnie bezpośrednio działających substancji, by nie dać się zaskoczyć przez rewanżowy cios HCV.

Badacze z Uniwersytetu w Leeds skupili się na terapeutykach, których docelowym miejscem działania są kanały jonowe p7, białka wirusowe, umożliwiające mu rozprzestrzenianie. Poprzednio zespół dr Griffina sprawdzał, jak różnego rodzaju małe cząsteczki blokują wirusa. Ich ostatnia praca zawężyła te dociekania do dwóch klas inhibitorów kanału p7 – adamantanów i alkilowanych imino-cukrów (IS), które hamują działanie białka za pomocą zupełnie odmiennych mechanizmów.

Poza „standardowymi” doświadczeniami laboratoryjnymi, do badania interakcji leków z wirusem wykorzystano także modelowanie molekularne. Jak się okazało, oba mechanizmy blokowania są diametralnie różne. Adamantany hamują kanał, wiążąc się do miejsca kluczowego w zmianie konformacji otwierającej kanał, podczas gdy IS zapobiegają oligomeryzacji białka, interkalując pomiędzy jego protomery. Dzięki połączeniu ich efektów w terapii, możliwe, że zaatakowany z wielu stron wirus, pozostanie bez szans.

Martyna Franczuk

Źródła:

Hepatology.

Science Daily.

Rozpowszechnienie wirusa HCV

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 1

  1. 1

    Zarażamy się pasożytami, zaś wirusami, bakteriami czy grzybami się ZAKAŻAMY.

    6 lat temu
  2. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry