Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 14 kwietnia 2015

Liczba komentarzy: 0
Testy aglutynacji lateksowej w diagnostyce medycznej

Co łączy klasyczną  hemaglutynację i nowoczesną immunodiagnostykę? Otóż ta druga w erze przeciwciał monoklonalnych sięgnęła po pomysł podpatrzony w samej naturze- okrągłe cząstki opłaszczone przeciwciałem (antygenem) zlepiają się (aglutynują) w obecności antygenu (przeciwciała), a efekt jest widoczny gołym okiem lub przy użyciu nefelometru- zupełnie jak podczas hemaglutynacji niezgodnych grupowo krwinek.

Zasada działania testów lateksowych

Nośnikiem szeroko używanym w diagnostyce medycznej jest lateks. Kulki lateksu łatwo opłaszcza się białkami, zaś średnica kulek jest na tyle mała, że zachowują się one w wodzie jak jednorodna zawiesina. Można zatem przyłączać do cząstek lateksu antygeny (podczas wykrywania przeciwciał) lub przeciwciała (przy screeningu antygenów). Powinowactwo antygen-przeciwciało zbliża do siebie cząstki lateksu, sieciuje je między sobą (aglutynacja) i strąca największe kompleksy z roztworu, co widać gołym okiem jako osad lub nagle powstałą heterogenność mieszaniny (patrz rycina).

Screeningowe testy aglutynacji lateksowej (wizualne)

Aglutynacja cząsteczek lateksu jest świetnym sposobem na szybki screening np.w diagnostyce mikrobiologicznej. Rutynowo wykonuje się dziś oznaczanie koagulazy związanej rodzaju Staphylococccus (tzw. clumping factor), która jest czynnikiem zjadliwości szczepów S. aureus.  Także rutynowo prowadzi się wstępne szeregowanie paciorkowców do grup serologicznych na podstawie obecności antygenów grupowych na powierzchni tych bakterii. Taki test przesiewowy pozwala odróżnić paciorkowce chorobotwórcze od flory fizjologicznej i jest wstępem do dalszej identyfikacji tych drobnoustrojów. Testów tego typu jest więcej, są to metody jakościowe, zgrubne, do których wykonania wystarczy kilka minut. Nie są to metody czułe, ale wystarczające przy wstępnym screeningu. Wykonuje się je dziecinnie prosto: na okrągłe pole testowe nakrapia się kroplę zawiesiny lateksu, dodaje się pojedynczą, czystą kolonię bakteryjną i miesza, czekając na aglutynację w postaci widocznego strątu.

Testy lateksowe do  ilościowej oceny nefelometrycznej

Testy immunoaglutynacyjne można wykorzystać także w czułej analizie ilościowej antygenów lub przeciwciał w surowicy czy moczu. Dzięki

nefelometrii (pomiar światła rozproszonego przez zmętnienie mieszaniny) możliwe jest wykrycie nawet niewielkiej aglutynacji oraz oszacowanie ilościowe na podstawie krzywej wzorcowej stężenia badanego czynnika. Takie testy stosowane są m.in w diagnostyce hsCRP (białko C-reaktywne, oznaczenie wysokiej czułości), przy poszukiwaniu autoprzeciwciał (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń układowy i inne) czy też w diagnostyce chorób bakteryjnych i wirusowych (np. antygen streptolizyna-O, przeciwciała przeciwko H. pylori i wiele innych)

Marzena Pieronkiwicz

Zdjęcie testu Slidex pobrano ze strony reklamowej producenta.

Testy aglutynacji latekswej
Niezastąpione w nowoczesnej diagnostyce laboratoryjnej


image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 0

Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu, napisz coś!
  1. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry