Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 16 maja 2016

Liczba komentarzy: 2
Zakażenie układu moczowego

Autor wpisu
mgr Agnieszka Helis
mgr Agnieszka Helis

Infekcje układu moczowego (ang. urinary tract infections, UTI) są jednymi z najczęstszych dolegliwości skłaniających ku wizycie u lekarza. Szczególną podatność wykazują dzieci i kobiety (ze względu na wiek oraz budowę anatomiczną). Zgodnie z danymi National Center for Health Statistics UTI tego rodzaju zakażenia stają się przyczyną ponad 8 milionów wizyt u specjalistów rocznie [1].

Można sklasyfikować UTI według anatomii, to znaczy części układu moczowego, która została zainfekowana (przykładowo pęcherz, nerki). Wyróżnia się wiele zaburzeń związanych z układem moczowym, ale wśród UTI wymienia się przede wszystkim zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Zapalenie cewki moczowej

Zapalenie cewki moczowej (urethritis) to schorzenie o różnej etiologii. Cechą charakterystyczną jest obecność wycieku z cewki moczowej oraz ból przy oddawaniu moczu. Czasami choroba przebiega jednak bezobjawowo. Jest ona przenoszona głównie droga płciową i może mieć charakter rzeżączkowy i nierzeżączkowy (non-gonococcal urethritis, NGU). W przypadku rzeżączkowego zapalenie cewki moczowej czynnikiem etiologicznym jest Neisseria gonorrhoe, natomiast nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej może wynikać z zakażenia Chlamydia trachomatis (od 30 do 50% przypadków), Ureaplasma urealyticum i Mycoplasma genitalium (od 10 do 20% przypadków), Trichomonas vaginalis (od 1 do 17%przypadków). Mniej niż 10% przypadków NGU stanowią zakażenia Neisseria meningitidis, wirusem opryszczki zwykłej, grzybami z rodzaju Candida czy z powodu zwężenia cewki moczowej i obecności ciał obcych.

W diagnostyce wykorzystuje się:
— wykazanie podwyższonej liczby leukocytów o jądrze segmentowanym (polymorphonuclear leucocytes, PMNL) w cewce moczowej przedniej;
— wymaz z cewki moczowej;
— badanie ogólne moczu.

Zaleca się posiew materiału z cewki moczowej w kierunku Neisseria gonorrhoeae oraz odpowiednią diagnostykę Chlamydia trachomatis [1, 2]. Niezmiernie ważnym jest właściwe zdiagnozowanie przyczyny schorzenia, bowiem od tego zależy postępowanie lecznicze.

Zapalenie pęcherza moczowego

Wśród objawów klinicznych niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego wymienia się przede wszystkim zaburzenia oddawania moczu (dyzuria). Nie pojawiają się ogólne objawy zapalenia lub występują stany podgorączkowe. Niektórzy pacjenci skarżą się na nadwrażliwość w okolicy pęcherza, mętność oraz wyjątkowo nieprzyjemny zapach wydalanego moczu. Wśród typowych czynników etiologicznych wymienia się bakterie Escherichia coli (90% przypadków), Staphylococcus saprophyticus, Proteus mirabilis i inne.

W diagnostyce stosuje się wykonanie badania ogólnego moczu i badania bakteriologicznego. Częstą praktyką jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia empirycznego (trimetoprim, sulfametoksazol). Stosuje się także leczenie objawowe i wspomagające, polegające na wypijaniu dużej ilości płynów, zażywaniu leków spazmolitycznych (scopolan, buscopan) i/lub przeciwbólowych [1, 3].

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest groźnym typem zapalenia układu moczowego. Początek choroby jest nagły. Pojawiają się objawy typowe dla ostrego zapalenia pęcherza moczowego, bóle w okolicy lędźwiowej, czasami promieniujące do spojenia łonowego oraz gorączka (od 38 do 39 st.C) z dreszczami. Możliwe są również wymioty, biegunki oraz podwyższone tętno. W większości przypadków znamiennej bakteriurii (ponad 80% przypadków pozaszpitalnych) czynnikiem etiologicznym są uropatogenne szczepy Escherichia coli.

Diagnostyka obejmuje badanie ogólne moczu (nasilona leukocyturia, często wałeczki leukocytarne, czasami erytrocyturia) i badanie bakteriologiczne. W badaniach biochemicznych krwi stwierdza się przyspieszony OB, podwyższony poziom leukocytów oraz wysoki poziom CRP. W przypadku ciężkiego przebiegu choroby może dojść do upośledzenia czynności nerek lub odwodnienia, spowodowanego obfitymi wymiotami (wzrost poziomu kreatyniny, mocznika i kwasu moczowego w surowicy).

Stosuje się leczenie empiryczne (fluorochinolony, rzadko cefalosporyny I generacji) oraz objawowe (tak jak w zapaleniu pęcherza moczowego). Oprócz stanów ostrych, obserwuje się także przewlekły przebieg choroby. Zakażenia układu moczowego mogą również występować pod postacią nawracającego zapalenia pęcherza moczowego, bakteriomoczu bezobjawowego, gruźlicy układu moczowego, posocznicy nerkopochodnej czy zakażenia układu moczowego w szczególnych sytuacjach klinicznych (cewnik do pęcherza moczowego, instrumentację dróg moczowych) [1, 3].

Zapalenie układu moczowego jest niezmiernie często występującym schorzeniem. Właściwa diagnoza może pomóc szybko i skutecznie zareagować na uciążliwe dolegliwości związane z UTI oraz podjąć właściwe leczenie zmierzające ku wyeliminowaniu czynnika sprawczego.

mgr Agnieszka Helis, diagnosta laboratoryjny

Piśmiennictwo:

1.The National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, Bethesda. Kidney disease A-Z.

2. Horner PJ., Shahmanesh M. Wytyczne postępowania w nierzeżączkowym zapaleniu cewki moczowej. Med Prakt., 2003.

3. Czekalski S. Zakażenie układu moczowego – ostre, nawracające, przewlekłe, powikłane. Przew Lek 2010; 2: 46-53.

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 2

  1. 1

    Dobry, rzetelny tekst.

    4 lata temu
  2. 2

    kobiety rzeczywiście znacznie częściej niż mężczyźni cierpią na zakażenie układu moczowego, na szczęście kobiety chcą się leczyć i badają się w przypadku wystąpienia problemu

    4 lata temu
  3. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry