Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 13 czerwca 2011

Liczba komentarzy: 0
Gen na smutki

Najnowsze badania pozwoliły zidentyfikować gen związany z występowaniem dużej depresji.

Depresja jest jedną z najczęściej spotykanych chorób psychicznych. Towarzyszące jej objawy, takie jak przygnębienie, niepokój, dekoncentracja oraz zaburzenia snu i apetytu, utrudniają normalne funkcjonowanie oraz mogą stanowić poważne zagrożenie dla życia.

Odkrycie przyczyn depresji pomogłoby opracować efektywniejsze metody leczenia, jednak jak dotąd nie wyjaśniono jeszcze mechanizmów warunkujących jej powstawanie. Dzięki analizom przeprowadzonym na całych rodzinach oraz bliźniętach jednojajowych odkryto, że jest to choroba uwarunkowana genetycznie. Wiadomo również, że ma ona związek z uszkodzeniem hipokampa, czyli części układu limbicznego odpowiedzialnego za regulowanie zachowań i stanów emocjonalnych. Zaburzenia te mogą powstawać w wyniku silnego stresu, prowadząc do tak zwanej depresji reaktywnej. Ostrzejsza w przebiegu jest jednak depresja duża, występująca u około 10% populacji i uzależniona głównie od biologicznych predyspozycji. Wśród jej objawów dominuje poczucie winy oraz myśli samobójcze, których leczenie jest nieodzowne i polega na psychoterapii połączonej ze stosowaniem odpowiednich środków farmakologicznych. Tak zwane tymoleptyki działają poprzez wywieranie wpływu na poziom hormonów tkankowych: serotoniny, noradrenaliny i dopaminy. Nie przynoszą one jednak poprawy u jednaj trzeciej pacjentów. Dodatkowo leki trójpierścieniowe, działające jako nieselektywne inhibitory, mogą powodować różne skutki uboczne.

Być może, dzięki najnowszym odkryciom, uda się w końcu opracować skuteczną i bezpieczną strategię terapeutyczną, która zrewolucjonizuje metody leczenia depresji. W kwietniu bieżącego roku w czasopiśmie „Neuron” opublikowano wyniki uzyskane przez zespół z Instytutu Maxa Plancka. Z przedstawionych tam danych wynika, że zwiększona podatność na depresję związana jest z aktywnością genu SLC6A15, odpowiedzialnego za ekspresję białka neuronalnego. Zaproponowany mechanizm został potwierdzony podczas szczegółowych analiz przeprowadzonych z udziałem piętnastu tysięcy osób.

Pacjenci z podwyższonym ryzykiem występowania zaburzeń nastroju wykazywali niższą ekspresję hipokampowego SLC6A15 niż przedstawiciele grupy kontrolnej. Dalsze badania wykazały, że obniżona aktywność tego genu związana jest również z przewlekłym stresem społecznym. Pacjenci, u których zdiagnozowano dużą depresję, posiadają ponadto mniejszy hipokamp niż osoby bez historii zaburzeń psychicznych.

Autorzy sugerują, że zmniejszenie ekspresji SLC6A15 w hipokampie może prowadzić do zakłócenia neuroprzekaźnictwa i przez to zwiększać podatność na stres i występowanie depresji. Aktywność SCL6A15 może być regulowana farmakologicznie, co daje duże nadzieje dla wszystkich dotkniętych tą chorobą.

Anna Kurcek

Zwiększona podatność na depresję związana jest z aktywnością genu SLC6A15

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 0

Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu, napisz coś!
  1. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry