Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 03 marca 2011

Liczba komentarzy: 0
Kierunek: skuteczna ochrona upraw czy też nowe antybiotyki?

Autor wpisu

Wielu z nas posiada przy domach ogródki, część jest właścicielami pól uprawnych. Jako rolnicy, bądź ‘działkowcy’ troszczymy się o nasze rośliny i drzewa. Stosujemy różne metody walki z ich chorobami – od ekologicznych po chemiczne. Rośnie świadomość społeczeństwa na temat skażeń gleb oraz wód gruntowych w wyniku nadmiernego stosowania chemicznych środków ochrony roślin. Specjaliści zmierzają do opracowania technologii upraw przyjaznych dla środowiska, opartych na stosowaniu produktów pochodzenia naturalnego.

Poszukiwania ekologicznych rozwiązań wzbudziły duże zainteresowanie grzybami z rodzaju Trichoderma, które powszechnie występują w środowisku. Ze względu na wszechstronne działanie należą one do grup mikroorganizmów najczęściej badanych i stosowanych w biologicznej ochronie upraw.

 

Trichoderma są naturalnie odporne na różne toksyczne związki tj. herbicydy, fungicydy oraz inne pestycydy i fenole (Benìtez T., 2004) Co więcej, chronią rośliny przed bakteriami,  wirusami oraz innymi grzybami, a także indukują odporność systemiczną roślin – wzrasta koncentracja amoniakoliazy fenyloalaniny, fitoaleksyny, chitynazy i glukanazy (Yedidia I., 2003; Shoresh M., 2005).

Trichoderma aktywnie rozwija się w strefie korzeniowej roślin, utrudniając patogenom dostęp do elementów odżywczych
Większość szczepów Trichoderma jest zdolnych do produkcji antybiotyków lub związków toksycznych dla mikroorganizmów. Wśród substancji o działaniu antybiotycznym można wymienić alametycyny, peptaibole, 6-n-pentyl-2H-pyan-2-one (6PAP), viridepyronon, trichowirydynę, gliotoksynę, gliowirydynę, seskwiterpenoidy, izonitryle, metabolity z grupą izocjanidową, polikektydy, alkile pyronowe (Wojtkowiak-Gębarowska E., 2006).

Naukowcy z USA, Indii i Francji prowadzą intensywne badania nad jednym z gatunków TrichodermaTrichoderma virens. W toku wykonywanych analiz szczególną uwagę zwrócono na peptaibole, produkowane przez wymienione grzyby. Najnowsze doniesienia wskazują na odkrycie dwóch nowych, wcześniej nie opisanych, klas peptaiboli. Jak dotąd udało się zidentyfikować 52 formy 11-aminokwasowych peptaiboli. Są one obecnie poddawane licznym testom, które mają określić użyteczność ich zastosowania w uprawach roślin oraz w przemyśle farmaceutycznym. Część naukowców wierzy, że peptaibole mogą okazać się przydatne  w leczeniu nowotworów lub infekcji wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych u ludzi (Mukherjee P., 2011).

Peptaibole charakteryzują się silną aktywnością wobec wielu grzybów, bakterii Gram(+) oraz wirusów. Jest ona ściśle związana z budową tych związków. Posiadają one zdolność modyfikowania błon komórkowych innych mikroorganizmów oraz mogą podnosić odporność roślin. Często występują jako heterogenne mieszaniny.  Zaobserwowano jednak, że aktywność antybiotyków wytwarzanych przez Trichoderma, jest często powiązana z działaniem enzymów litycznych, co prowadzi do uzyskania wyższego poziomu antagonizmu niż oddzielne działanie powyższych związków (Howell C., 1998;  Monte E., 2001).

Trichoderma virens produkuje wiele peptaiboli, stąd też niezbędnym jest stwierdzenie czy mogą one mieć znaczenie lecznicze pojedynczo, bądź też w ściśle określonych kombinacjach. Ustalenie wartości terapeutycznej tych związków wymaga licznych badań.

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 0

Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu, napisz coś!
  1. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry