Rejestracja

Please leave these two fields as-is:
UWAGA: Prosimy o rozwiązanie prostego równania matematycznego!
zamknij

Zaloguj się

Zapomniałeś hasła?

Jeżeli nie pamiętasz swojego hasła, wyślemy Ci nowe - wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza
Przypomnij mi hasło

Zarejestruj się
Napisano: 31 lipca 2011

Liczba komentarzy: 0
Pieprzne lekarstwo na raka

Autor wpisu

Naukowcy z Broad Institute oraz Massachusetts General Hospital odnaleźli nowy związek chemiczny, który selektywnie zabija komórki nowotworowe. Doniesienie o tym odkryciu opublikowano w najnowszym numerze czasopisma Nature.

Piperlongumina (PL) jest związkiem roślinnym, pochodzącym z owoców pieprzu długiego (Piper longum), który spotkać można w południowych Indiach i południowo-wschodniej części Azji. Substancja ta wydaje się zabijać nowotwory poprzez zagłuszanie mechanizmów przeciwdziałających występowaniu stresu oksydacyjnego, wywołanego obecnością reaktywnych form tlenu (ROS). Nagromadzone wolne rodniki i nadtlenki działają toksycznie na składniki komórkowe i mogą prowadzić do występowania apoptozy lub nekrozy. Ich produkcji zapobiegają specjalne enzymy oksydoredukcyjne, których zawartość obniżana jest dzięki piperlonguminie.

Komórki nowotworowe są w wysokim stopniu zależne od biologii reaktywnych form tlenu. Ich intensywne podziały i różnicowanie się, zależne od poziomu metabolizmu,  prowadzą do zwiększonego zapotrzebowania na enzymy oksydoredukcyjne. PL obniża ich produkcję do pewnego poziomu, który okazuje się być wystarczający dla funkcjonowania reszty organizmu. Związek ten działa zatem na coś, co nie jest niezbędne dla normalnych komórek i w ten sposób oszczędza je podczas terapii. Jest to cecha bardzo istotna przy zwalczaniu nowotworów.

Odkrycie właściwości piperlonguminy było całkowicie przypadkowe. Naukowcy nie szukali inhibitorów ROS, lecz byli zainteresowani znalezieniem związków oddziałujących na gen p53, którego mutacje obserwuje się u ponad połowy nowotworów. Ku ich zaskoczeniu okazało się, że PL indukuje śmierć komórek nowotworowych w sposób całkowicie niezależny od aktywności genu supresorowego guza. Wszystko wskazuje na to, że substancja ta selektywnie hamuje enzymy biorące udział w regulowaniu stresu oksydacyjnego komórek nowotworowych. Wynikiem tego działania jest zwiększenie poziomu ROS powyżej wartości progowej i śmierć komórek rakowych.

Naukowcy przetestowali piperlonguminę w warunkach laboratoryjnych na hodowlach komórkowych oraz na myszach. Posłużono się przy tym próbkami pochodzącymi z czerniaka, guzów pęcherza moczowego, piersi i płuc. Za każdym razem PL hamowało rozwój choroby i nie wykazywało przy tym toksycznego działania na leczony organizm. Skutecznie zapobiegało również powstawaniu przerzutów.  Daje to nadzieję na opracowanie nowego i bezpiecznego leku do walki z nowotworami.

Zanim jednak prace wejdą w fazę badań klinicznych, potrzebne będzie wykonanie szeregu testów, które skupiać się będą na analizie różnych typów nowotworów oraz zawartej w nich informacji genetycznej. Należy zrozumieć, czy istnieją typy raka szczególnie wrażliwe na nowoodkryty związek. Istotne jest także poznanie różnic pomiędzy mechanizmami chroniącymi komórki zdrowe i nowotworowe przed działaniem ROS. Wiedza ta jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów.

 

Piperlongumina jest związkiem roślinnym, pochodzącym z owoców pieprzu długiego

Literatura:

Raj L., Selective killing of cancer cells by a small molecule targeting the stress response to ROS, „Nature” 475 (2011).

Science Daily.

image_pdfimage_print
Podziel się ze znajomymi
Skocz do formularza

Komentarze 0

Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu, napisz coś!
  1. Dodaj komentarz
    (wymagany)
    (wymagany)
    (wymagany)

    Pola oznaczone znaczkiem W są obowiązkowe. Musisz wypełnić wszystkie pola wymagane, aby dodać komentarz.
    Twój adres email, który podasz nie zostanie opublikowany z Twoim komentarzem.

    W treści komentarza dozwolone są tagi XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

do góry